Net voor de zomer van 2010 hoorde ik dat er een musical gemaakt ging worden van Soldaat van Oranje.. maar er zat geen hoorn in, ik was wat teleurgesteld, want zulke muziek moet je toch met een hoorn spelen vond ik (geen idee wat voor muziek het ging worden overigens).

Een maand later werd ik gebeld of ik de opstart (repetitieperiode) wilde spelen, want er was toch hoorn in gekomen.

Dat was het begin van een mooie reis waarvan we in het begin niet doorhadden wat voor groot succes het zou gaan worden.

In de 16 jaar dat we samen in de orkestbak zaten (die voor publiek niet te zien is en waar we tussen de liedjes door het gewoon gezellig konden hebben alsof we in een cafe stonden) hebben we lief en leed gedeeld, zijn mensen gekomen en gegaan, maar de harde kern waar er op dit Snaren op Zwaluw concert gewoon 4 van spelen is al die tijd gebleven.

In 2020 ruilde ik mijn hoornplek in voor de dirigentenplek en mocht ik samen met Michiel en collega Richard de voorstelling leiden.

Het unieke van dit werk is dat we altijd, alle 3968 voorstellingen, ons 100% hebben ingezet om de beste voorstelling te spelen. Daarnaast was er een dusdanig fijne sfeer in de orkestbak dat, als ik na een slechte dag moest gaan dirigeren, ik toch weer blij thuis kwam vanwege de fantastische avond die ik bij SVO had beleefd.

Naast SVO dirigeer ik nu 2 harmonieorkesten in de buurt (Made en Bavel) en ben ik 1e hoornist bij het Nederlands Douane Orkest. En woon in en neem deel aan het fantastische dorp Hooge Zwaluwe.